{"id":2092,"date":"2012-04-05T08:58:58","date_gmt":"2012-04-05T08:58:58","guid":{"rendered":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/?p=2092"},"modified":"2012-04-05T10:34:14","modified_gmt":"2012-04-05T10:34:14","slug":"pesme-iz-zbirke-kisa-i-vlatideszcz-i-zdzbla-srpski-poljski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/?p=2092","title":{"rendered":"PESME IZ ZBIRKE KI\u0160A I VLATI\/DESZCZ I \u0179D\u0179B\u0141A (srpski-poljski)"},"content":{"rendered":"

JABUKA<\/strong><\/p>\n

Ja vidim zrnca sunca
Preto\u010dena u njenu koru.<\/p>\n

Sva se ljupkost skupila
U luku njenog rumenila.
Ti\u0161ina dalekog gorja
Kroz peteljku u\u0161la.<\/p>\n

Kao da je sad dotr\u010dala
U ruke, knjige…
Pohotno se ko ljubavnica nudi,
Dok le\u017ei na tanjiru.<\/p>\n

Tajnim klju\u010devima otvara usta
I sitni pesak sunca prosipa<\/p>\n

 <\/p>\n

JAB\u0141KO<\/strong><\/p>\n

Jabuka<\/em><\/p>\n

Widz\u0119 ziarenka s\u0142o\u0144ca
Co si\u0119 wkrad\u0142y w jego mi\u0105\u017csz.<\/p>\n

Ca\u0142y wdzi\u0119k rumianej\u00a0
ob\u0142o\u015bci w nim zakl\u0119ty.
Cisza dalekich g\u00f3r
Wla\u0142a si\u0119 we\u0144 przez szypu\u0142k\u0119.<\/p>\n

A ono jakby dopa\u015b\u0107 chcia\u0142o
R\u0105k obok ksi\u0105\u017cki…
Kusi i mami
le\u017c\u0105c na talerzu.\u00a0<\/p>\n

Tajemnym kluczem usta otwiera
I sieje sw\u00f3j s\u0142oneczny piasek.<\/p>\n

 <\/p>\n

SLAP<\/strong><\/p>\n

Ostavljamo prozor otvoren no\u0107u i srce<\/p>\n

Godinama. Kao bogovi uti\u0161ani gledamo<\/p>\n

Gore zvezde bremenite dok se svetlost<\/p>\n

Stropo\u0161tava u more bez zvuka koji bi<\/p>\n

Mogao da zalebdi nad kamenjem \u017eala.<\/p>\n

Svetli jedno oko na nebu, drugo ne<\/p>\n

Poznajem, nesanice nas mu\u010de dok starimo<\/p>\n

Misle\u0107i na smrt i put. Jo\u0161 smo prividno sre\u0107ni<\/p>\n

Mislimo na zvezde i ostavljamo prozor<\/p>\n

Otvoren da bismo gledali gore.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mi \u010desto i ne slutimo u toj ti\u0161ini slap<\/p>\n

Mese\u010dine, kao ljupkost \u017eene kad se uka\u017ee<\/p>\n

S mekim crtama tela, ka\u017eem, mi i ne<\/p>\n

Slutimo slap svetlosti koji nas<\/p>\n

Zloslutno zanosi i uni\u0161tava.<\/p>\n

 <\/p>\n

KASKADA<\/strong><\/p>\n

Slap<\/em><\/p>\n

Pozostawiamy okno otwarte w nocy i serce<\/p>\n

Przez lata. Wyciszeni jak bogowie\u00a0<\/p>\n

Ogl\u0105damy gwiazdy w g\u00f3rze, gdy \u015bwiat\u0142o\u00a0<\/p>\n

Bezg\u0142o\u015bnie sp\u0142ywa w morze i \u017caden si\u0119 d\u017awi\u0119k<\/p>\n

Nie niesie nad kamienistym brzegiem.<\/p>\n

Jedno oko b\u0142yszczy na niebie, drugie<\/p>\n

niewidoczne. Bezsenno\u015b\u0107 nas m\u0119czy na staro\u015b\u0107.<\/p>\n

My\u015blimy o \u015bmierci, o drodze przed nami.<\/p>\n

Pozornie wci\u0105\u017c jeszcze szcz\u0119\u015bliwi<\/p>\n

My\u015blimy o gwiazdach i okno zostawiamy<\/p>\n

Otwarte, by w niebo spogl\u0105da\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Cz\u0119sto w tej ciszy nie oczekujemy wodogrzmotu<\/p>\n

Po\u015bwiaty ksi\u0119\u017cycowej, podobnie jak wdzi\u0119ku kobiety<\/p>\n

O mi\u0119kkiej linii cia\u0142a. M\u00f3wi\u0119, nawet si\u0119 nie\u00a0<\/p>\n

Spodziewamy jakiej\u015b kaskady \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re nas<\/p>\n

Z\u0142owieszczo zachwyca i niszczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

DEVOJKA I JEZERO<\/strong><\/p>\n

Na jezeru prve kapi ki\u0161e.<\/p>\n

Pljusak, pa sunce opet to\u010di.<\/p>\n

Sjaj u meni nevidljivo pi\u0161e,\u00a0<\/p>\n

Lepotu od koje zabole o\u010di.<\/p>\n

 <\/p>\n

Kao da sapra umor i prah –<\/p>\n

Kotrljaju se vodom zlatna zrna.<\/p>\n

Ulep\u0161a sliku na mah,<\/p>\n

Devojka protr\u010dav\u0161i ko srna.<\/p>\n

 <\/p>\n

U du\u0161i opet romori slap.<\/p>\n

Oslu\u0161kujem: ti\u0161ina, ptica, kap<\/p>\n

Podi\u017ee me ova ne\u010dujna jeka<\/p>\n

 <\/p>\n

Iz bola i sna daleka.<\/p>\n

Zaista, zra\u010dna i \u010dista lepota<\/p>\n

Vra\u0107aju veru u smisao \u017eivota.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\n

DZIEWCZYNA I JEZIORO<\/strong><\/p>\n

Devojka i jezero<\/em><\/p>\n

Na jeziorze deszcz ci\u0119 nag\u0142y spotka.<\/p>\n

Ulewa. I zn\u00f3w s\u0142o\u0144ce blask toczy.<\/p>\n

Niewidzialnie wype\u0142nia mnie od \u015brodka<\/p>\n

Pi\u0119knem, od kt\u00f3rego bol\u0105 oczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

Jakby sp\u0142uka\u0142o zm\u0119czenie i kurz.<\/p>\n

Po wodzie skrz\u0105 si\u0119 z\u0142ote ziarenka.<\/p>\n

Na chwil\u0119 dziewczyna zjawi si\u0119 tu\u017c,<\/p>\n

Co lekko przemyka jak sarenka.<\/p>\n

 <\/p>\n

W duszy zn\u00f3w hucz\u0105 wodospady.<\/p>\n

Ws\u0142uchuj\u0119 si\u0119 w cisz\u0119, g\u0142os cykady.<\/p>\n

Budzi mnie jakie\u015b dalekie echo,<\/p>\n

 <\/p>\n

Co ni dla b\u00f3lu, ni snu pociech\u0105.<\/p>\n

Zaprawd\u0119, pi\u0119kno jasne i czyste<\/p>\n

Sens \u017cyciu daje, to oczywiste.<\/p>\n

 <\/p>\n

MIR, MORE, SAN<\/strong><\/p>\n

\u010cas samo\u0107e. Bez toplog daha \u017eene.<\/p>\n

Soba nad morem, kupicama pene.<\/p>\n

Lice na dlanovima, odlutale zene:\u00a0<\/p>\n

Sto, knjige, jabuke, tragovi sene.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u010cas ti\u0161ine. Svetlost predmete zlati:<\/p>\n

\u0160uma, ptica, polje, uskovitlane vlati<\/p>\n

To davna je slika koju misao vrati,<\/p>\n

Na trenutke \u0161to su znali lep\u0161e sjati.<\/p>\n

 <\/p>\n

Maleno srce izvijeno u ljubav, vitki most<\/p>\n

Svetlost uti\u0161ana na mahove ga prska<\/p>\n

Nemo\u0107nu ruku zarasta prah, \u0161a\u0161, trska.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mir. I\u0161\u010dupana iz tela luta kost.<\/p>\n

Narasta od bola ljubi\u010dasta kula:<\/p>\n

Zapaljeno oko, drhtaj, ogrubela \u010dula.<\/p>\n

 <\/p>\n

SPOK\u00d3J, MORZE, SEN<\/strong><\/p>\n

Mir, more, san<\/em><\/p>\n

Czas samotno\u015bci. Bez ciep\u0142a kobiety.<\/p>\n

Pok\u00f3j nad morzem. Woda, ba\u0144ki piany.<\/p>\n

Twarz w d\u0142oniach, pami\u0119\u0107 bolesna, niestety.<\/p>\n

St\u00f3\u0142, ksi\u0105\u017cki, jab\u0142ka, cztery smutne \u015bciany.<\/p>\n

 <\/p>\n

Czas ciszy. \u015awiat\u0142o przedmioty poz\u0142aca.<\/p>\n

Las, ptaki, pole, rozwichrzone \u0142\u0105ki…<\/p>\n

Dawne obrazy, zn\u00f3w pami\u0119\u0107 przywraca.<\/p>\n

I zn\u00f3w przez chwil\u0119 \u015bpiewaj\u0105 skowronki.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ma\u0142e serduszko, lekki most mi\u0142o\u015bci,<\/p>\n

Przygaszone \u015bwiat\u0142a pe\u0142gaj\u0105 leniwie,<\/p>\n

Bezsiln\u0105 r\u0119k\u0119 kryje proch, igliwie.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Obdarte z cia\u0142a, rozrzucone ko\u015bci.<\/p>\n

Narasta b\u00f3lem, przypomina ska\u0142\u0119 –<\/p>\n

Wzrok rozpalony – serce zatwardzia\u0142e.<\/p>\n

 <\/p>\n

NEPOZNATA SEMENKA<\/strong><\/p>\n

Vidimo je ime joj ne znamo<\/p>\n

Ne znamo \u0161ta \u0107e iz nje niknuti<\/p>\n

 <\/p>\n

Nemu\u0161ta puna neke tajne<\/p>\n

Zagonetno se osmehuje na dlanovima<\/p>\n

 <\/p>\n

Gde da je posejemo s koliko sunca<\/p>\n

Ti\u0161ine s koliko kapi da je napojimo<\/p>\n

 <\/p>\n

Ho\u0107e li cvet mirisa ili trn otrova<\/p>\n

Da pusti oko sjajem da ispuni<\/p>\n

 <\/p>\n

Sase\u010dena u kolenima zelenim<\/p>\n

Da li \u0107e novi pustiti list<\/p>\n

 <\/p>\n

Sve manje znamo sve vi\u0161e je gledamo<\/p>\n

Niknu\u0107e ona kroz na\u0161u du\u0161u napuklu<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

NIEZNANE NASIENIE<\/strong><\/p>\n

Nepoznata semenka<\/em><\/p>\n

Widzimy je, nie wiemy, jakie to nasienie<\/p>\n

nie wiemy, co z niego wykie\u0142kuje<\/p>\n

 <\/p>\n

Nic nam nie m\u00f3wi, ca\u0142kiem niewiadome<\/p>\n

U\u015bmiecha si\u0119 tajemnie na d\u0142oni<\/p>\n

 <\/p>\n

Gdzie by je posadzi\u0107, w jakim s\u0142o\u0144cu<\/p>\n

Zaciszu, iloma kroplami\u00a0 napoi\u0107<\/p>\n

 <\/p>\n

Wyda bukiet zapachu lub cier\u0144 zatruty<\/p>\n

A oczy nasze czy blaskiem swym nape\u0142ni<\/p>\n

 <\/p>\n

Czy zechce wypu\u015bci\u0107 nowe listki<\/p>\n

Gdy si\u0119 \u017ad\u017ab\u0142o jego w kolanku skruszy<\/p>\n

 <\/p>\n

Coraz mniej wiemy, uwa\u017cnie obserwujemy<\/p>\n

Zakie\u0142kuje mo\u017ce w p\u0119kni\u0119tej naszej duszy<\/p>\n

 <\/p>\n

KI\u0160A I VLATI\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Plesa\u010dici na ki\u0161i<\/em><\/p>\n

Pljusak. Miris ki\u0161e, eros svake vlati.<\/p>\n

Bosonoga, zanesena, u snu i transu.<\/p>\n

Ples vode u kom se svaki damar klati,<\/p>\n

Ni\u010dim sputana: izvodi letnju seansu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ritam kapi, note u podsvesnom ehu,<\/p>\n

Pelud i opojni miris \u0161to lipa prosipa,<\/p>\n

I kao u snu, ki\u0161a i ne\u017ene vlati behu<\/p>\n

Svetlost zelena \u0161to na dlanove sipa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mokra kosa, haljina uz telo pripijena,<\/p>\n

Igra ona na ki\u0161i svoj ples \u017eivota,<\/p>\n

Ko ko\u0161uta u skoku blago izvijena.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ki\u0161na boginja iz koje zra\u010di lepota.<\/p>\n

Mi je gledamo pomalo u \u010dudu –<\/p>\n

Plesa\u010dicu na ki\u0161i il devojku ludu.<\/p>\n

 <\/p>\n

DESZCZ I \u0179D\u0179B\u0141A<\/strong><\/p>\n

Ki\u0161a i vlati<\/em><\/p>\n

\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Ta\u0144cz\u0105cej w deszczu<\/em><\/p>\n

Deszcz ulewny. Jego zapach, eros w \u017ad\u017able si\u0119 kryje.<\/p>\n

Bosonoga, zachwycona, w transie i marzeniu –<\/p>\n

Taniec wodny, a w nim przek\u00f3r, a w nim rado\u015b\u0107 \u017cyje\u00a0<\/p>\n

Ca\u0142kiem op\u0119tana w ka\u017cdym ruchu i skinieniu,<\/p>\n

 <\/p>\n

Rytmem dudni wszelka kropla w pod\u015bwiadomym echu –\u00a0<\/p>\n

Lipy py\u0142ek kwietny narkotyczn\u0105 wo\u0144 rozsiewa –<\/p>\n

Oto deszcz w mym \u015bnie, z nim twoje marzenie o grzechu.<\/p>\n

Zielone \u015bwiat\u0142o w str\u0105kach w\u0142os\u00f3w i w uszach \u015bpiewa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Sukienka mokra mi\u0119kko do cia\u0142a ju\u017c przylgn\u0119\u0142a.<\/p>\n

A ona ta\u0144cz\u0105c w tym deszczu wielki taniec \u017cycia.\u00a0<\/p>\n

Niczym \u0142ania w d\u0142ugim skoku raz po raz mign\u0119\u0142a.<\/p>\n

 <\/p>\n

Gdy\u017c i ten \u015bwiat jak ona dzi\u015b \u017c\u0105dny jest obmycia.<\/p>\n

My j\u0105 ogl\u0105damy pod tych g\u0119stych strug zas\u0142on\u0105<\/p>\n

Tanecznic\u0119 w wielkim deszczu, dziewczyn\u0119 szalon\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

ZVEZDE NA UZGLAVLJU<\/strong><\/p>\n

Ta razdvojenost<\/p>\n

Lepota godina u struku<\/p>\n

Poljupci koji traju<\/p>\n

 <\/p>\n

Bleda u i\u0161\u010dekivanju<\/p>\n

Sledi ona moj pogled<\/p>\n

I put ruku<\/p>\n

 <\/p>\n

Znam taj nagove\u0161taj<\/p>\n

Tajni znak ljubavi<\/p>\n

Ramena stisnutih<\/p>\n

O\u010diju ispod latica<\/p>\n

Prijatni strah u telu<\/p>\n

 <\/p>\n

Bela kao vodeni cvet<\/p>\n

Toliko mlada i ne\u017ena<\/p>\n

Ni u pesmu ne smem\u00a0<\/p>\n

Da je uvedem<\/p>\n

 <\/p>\n

Ostaju samo no\u0107ni poljupci<\/p>\n

I kasne zvezde na uzglavlju<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

GWIAZDY NA WEZG\u0141OWIU<\/strong><\/p>\n

Zvezde na uzglavlju<\/em><\/p>\n

To rozdwojenie<\/p>\n

Dojrza\u0142o\u015b\u0107 w talii<\/p>\n

Poca\u0142unki kt\u00f3re trwaj\u0105<\/p>\n

 <\/p>\n

Blada w wyczekiwaniu<\/p>\n

\u015aledzi m\u00f3j wzrok<\/p>\n

I ruchy r\u0105k<\/p>\n

 <\/p>\n

Znam t\u0119 zapowied\u017a\u00a0<\/p>\n

Tajny znak mi\u0142o\u015bci<\/p>\n

Ramiona uniesione<\/p>\n

Spojrzenie spod rz\u0119s\u00a0<\/p>\n

Przyjemny dreszczyk cia\u0142a<\/p>\n

 <\/p>\n

Blada jak kwiat wodny<\/p>\n

Tak m\u0142oda i delikatna<\/p>\n

Nawet do wiersza nie \u015bmiem<\/p>\n

Jej wprowadzi\u0107<\/p>\n

 <\/p>\n

Pozostaj\u0105 tylko nocne poca\u0142unki<\/p>\n

I p\u00f3\u017ane gwiazdy na wezg\u0142owiu<\/p>\n

 <\/p>\n

DRAGA<\/strong><\/p>\n

Vitka, na pesku toplog leta, le\u017ei draga<\/p>\n

Ima otvorene o\u010di zagnjurene u nebo<\/p>\n

Zagonetno osmehnuta \u010duva svoju tajnu<\/p>\n

 <\/p>\n

Do\u0111em, opru\u017eim se pored nje i \u010dekam<\/p>\n

Da i u moje o\u010di u\u0111e par\u010de leta<\/p>\n

\u010cekam \u010ditavu ve\u010dnost i vi\u0161e<\/p>\n

 <\/p>\n

Nisam sre\u0107an sre\u0107na je moja draga<\/p>\n

Ona se sva pretvori u ljubav i<\/p>\n

Zagrcne se od smeha neobja\u0161njivog<\/p>\n

 <\/p>\n

Kad za\u017eeli zapali usnom novo sunce<\/p>\n

I tankim ga rukama skine s visina<\/p>\n

 <\/p>\n

UKOCHANA<\/strong><\/p>\n

Draga<\/em><\/p>\n

Smuk\u0142a le\u017cy na rozgrzanej pla\u017cy moja ukochana<\/p>\n

Oczy ma otwarte, zatopione w niebie<\/p>\n

U\u015bmiechni\u0119ta, zagadkowo chroni sw\u0105 tajemnic\u0119<\/p>\n

 <\/p>\n

Przychodz\u0119, k\u0142ad\u0119 si\u0119 obok niej i czekam<\/p>\n

\u017beby i moje oczy wype\u0142ni\u0142a kromka lata<\/p>\n

Ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107 czekam i d\u0142u\u017cej jeszcze<\/p>\n

 <\/p>\n

Nie jestem szcz\u0119\u015bliwy, szcz\u0119\u015bliwa jest moja ukochana<\/p>\n

Ona ca\u0142a przemieniona w mi\u0142o\u015b\u0107\u00a0<\/p>\n

Krztusi si\u0119 w niepoj\u0119tym \u015bmiechu<\/p>\n

 <\/p>\n

Kiedy zapragnie, ustami rozpala nowe s\u0142o\u0144ce<\/p>\n

I drobnymi swoimi r\u0119kami zdejmuje je z wysoko\u015bci<\/p>\n

 <\/p>\n

BELE\u0160KA O DEVOJ\u010cICI<\/strong><\/p>\n

Telo ti more devoj\u010dice a ruke valovi<\/p>\n

O\u010di boja vode iz kojih nevinost zra\u010di<\/p>\n

\u010citav maj u kosi spava cvetni krugovi<\/p>\n

Od tvog daha meni se u svesti mra\u010di<\/p>\n

 <\/p>\n

Gledam: iz dlanova ti izle\u0107u galebovi<\/p>\n

U tvojim mi\u0161icama oboreno sunce drema<\/p>\n

Miruju srne u polju tvojih re\u010di<\/p>\n

Za tobom procvetavaju stabla bagrema<\/p>\n

 <\/p>\n

Telo ti more devoj\u010dice a u tvom stasu<\/p>\n

Di\u0161e mala ko\u0161uta dalekih predela<\/p>\n

Ima ne\u0161to u pesku ima ne\u0161to u talasu<\/p>\n

 <\/p>\n

Od tvojih koraka i od tvoje nemirno\u0107e<\/p>\n

Ti bi sad odjednom mala moja biti htela<\/p>\n

Zrela ko narand\u017ea ko ju\u017eno vo\u0107e<\/p>\n

 <\/p>\n

ZAPISEK O DZIEWCZYNIE<\/strong><\/p>\n

Bele\u0161ka o devoj\u010dici<\/em><\/p>\n

Twoje cia\u0142o, dziewczyno, to morze, a r\u0119ce fale<\/p>\n

Oczy koloru wody, z nich niewinno\u015b\u0107 promieniuje<\/p>\n

Ca\u0142y maj we w\u0142osach rozkwiecony przewspaniale<\/p>\n

Oddech mnie wprost osza\u0142amia, z daleka to czuj\u0119<\/p>\n

 <\/p>\n

Widz\u0119, \u017ce z twych drobnych d\u0142oni wzlatuj\u0105 mewy kzykliwe<\/p>\n

A w rozgrzanym ciele zm\u0119czone s\u0142o\u0144ce drzemie<\/p>\n

Na ukwieconych \u0142\u0105kach s\u0142\u00f3w twoich sarny p\u0142ochliwe<\/p>\n

Za tob\u0105 drzewa akacji biel zrzucaj\u0105 na ziemi\u0119<\/p>\n

 <\/p>\n

Twoje cia\u0142o, dziewczyno, to morze, a w twej kibici\u00a0<\/p>\n

Dyszy m\u0142oda \u0142ania z dalekich krajobraz\u00f3w<\/p>\n

Co\u015b jest w piasku, co\u015b w fali, kt\u00f3r\u0105 wiatr pochwyci<\/p>\n

 <\/p>\n

Z twych grymas\u00f3w, niepokoju, widz\u0119, dziewcz\u0119 p\u0142owe<\/p>\n

\u017be by\u015b, ma\u0142a, by\u0107 ju\u017c chcia\u0142a tak od razu<\/p>\n

Jak pomara\u0144cz dojrza\u0142a, jak owoce po\u0142udniowe<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\n

O\u010cI MOJE DRAGE DOK ME ISPRA\u0106A<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Draga moja ima o\u010di kao kapi ki\u0161e u ru\u017ei<\/p>\n

Dok me ispra\u0107a na pragu na\u0161eg doma<\/p>\n

Pod krovom na\u0161ih godina igra tamno sunce<\/p>\n

U damarima na\u0161im sevaju munje o\u010daja<\/p>\n

 <\/p>\n

Preko brda ljubi\u010dastih klizi topli suton<\/p>\n

I ulazi u moju dragu kao kradljivac mirisa<\/p>\n

Draga moja stavlja uvo na \u0161koljku i ne<\/p>\n

\u010cuje ni\u0161ta samo udar talasa morskih<\/p>\n

 <\/p>\n

Ona ma\u0161e rukama kao lastavica ne vidim<\/p>\n

Vi\u0161e ni\u0161ta ali ljubim dragu u oko ljupko<\/p>\n

I slutim gorke godine odsutnosti pusto je<\/p>\n

U svim stvarima ostaje srce napuklo<\/p>\n

 <\/p>\n

OCZY MOJEJ UKOCHANEJ GDY MNIE \u017bEGNA<\/strong><\/p>\n

O\u010di moje drage dok me ispra\u0107a<\/em><\/p>\n

Ukochana moja ma oczy jak krople deszczu w r\u00f3\u017cy<\/p>\n

Gdy mnie \u017cegna na progu naszego domu<\/p>\n

Pod dachem wsp\u00f3lnych lat ta\u0144czy s\u0142o\u0144ce ciemne<\/p>\n

Nasze skronie tn\u0105 b\u0142yskawice rozpaczy<\/p>\n

 <\/p>\n

Po sinych g\u00f3rach pe\u0142\u017anie ciep\u0142y zmierzch<\/p>\n

I przenika\u00a0 moj\u0105 ukochan\u0105 niczym z\u0142odziej zapach\u00f3w<\/p>\n

Moja ukochana ucho przyk\u0142ada do muszli i nic<\/p>\n

Nie s\u0142yszy poza szumem fal morskich<\/p>\n

 <\/p>\n

Ona macha r\u0119kami jak jask\u00f3\u0142ka nie widz\u0119<\/p>\n

Ju\u017c nic i ukochan\u0105 ca\u0142uj\u0119 w lube oczy<\/p>\n

I czuj\u0119 ju\u017c gorzkie lata rozstania \u017cadna<\/p>\n

Rzecz nie cieszy serce p\u0119kni\u0119te pozostaje<\/p>\n

 <\/p>\n

DUNJA ILI \u017dENA<\/strong><\/p>\n

\u0160to dunja nisi, miris njen, otisak sve\u017eine<\/p>\n

Boja koja zavodi oko i misao vodi daleko<\/p>\n

Golo meso odenuto u maglu \u010de\u017enje, ti<\/p>\n

Bokovi ispod haljine u naborima vetra<\/p>\n

 <\/p>\n

Mi\u0161ljah, kako da te nacrtam nestvarnu<\/p>\n

Dok tr\u010di\u0161 povr\u0161inom mora i gubi\u0161 se<\/p>\n

Daleko u jednoj ta\u010dki bele puti kao galeb<\/p>\n

Be\u017eao sam iz samog sebe \u010dupao iz du\u0161e<\/p>\n

 <\/p>\n

I ispisivao boju tvojih zenica mi\u0161lju svojom<\/p>\n

Odlazio u nepoznato i istra\u017eivao malo srce<\/p>\n

Dunje sa mog stola sledio okom trag<\/p>\n

Rasko\u0161ni oblik tvog tela ko rumen njene kore<\/p>\n

 <\/p>\n

PIGWA ALBO KOBIETA<\/strong><\/p>\n

Dunja ili \u017eena<\/em><\/p>\n

Dlaczego pigw\u0105 nie jeste\u015b, powiewem \u015bwie\u017co\u015bci<\/p>\n

Barw\u0105, co przyci\u0105ga oko i my\u015bl w dal wiedzie<\/p>\n

Tym miejscem w mg\u0142\u0119 pragnie\u0144 przystrojonym\u00a0<\/p>\n

Twe biodra pod sukniami w fa\u0142dach wiatru<\/p>\n

 <\/p>\n

My\u015bla\u0142em, jak ci\u0119 narysowa\u0107 nierealn\u0105<\/p>\n

Gdy biegniesz po powierzchni morza i znikasz<\/p>\n

W dali, w jakim\u015b bia\u0142ym punkcie jak mewa<\/p>\n

Uciekaj\u0105c od samego siebie, z duszy wyrywa\u0142em<\/p>\n

 <\/p>\n

I opisywa\u0142em kolor twoich \u017arenic my\u015bl\u0105 swoj\u0105<\/p>\n

Udawa\u0142em si\u0119 w nieznane, bada\u0142em serce pigwy<\/p>\n

Z mego sto\u0142u, okiem w\u0119drowa\u0142em w \u015blad<\/p>\n

Za bajecznym kszta\u0142tem cia\u0142a, co jak rumieniec\u00a0<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

DEVOJ\u010cICA SKUPLJA SVOJA KOLENA<\/strong><\/p>\n

Devoj\u010dica skuplja svoja bela kolena<\/p>\n

Dva grumena svetlosti, dve kaplje ne\u017enosti<\/p>\n

Cvetove koji se u latice razla\u017eu<\/p>\n

Smerna, voli ona moje dlanove na njima.<\/p>\n

 <\/p>\n

Krv je moja iznese pred \u010dudesnu svetlost<\/p>\n

Ali ne otvara \u010dvrste katance ljubavne<\/p>\n

Ne poma\u017eu tu ni poljupci ni plami\u010dci<\/p>\n

Koji se pale potajno u zenicama dubokim<\/p>\n

 <\/p>\n

Belina je njena razastrta u aprilu mlada tela<\/p>\n

Ni\u0161ta nisam nau\u010dio od prvog poljupca vidim<\/p>\n

Samo je glad postala ve\u0107a kroz godine<\/p>\n

Jutro do\u010dekujemo u travi i svetlost u daljini.<\/p>\n

 <\/p>\n

DZIEWCZYNA \u015aCISKA KOLANA<\/strong><\/p>\n

Devoj\u010dica skuplja svoja kolena<\/em><\/p>\n

Dziewczyna \u015bciska bia\u0142e kolana<\/p>\n

Dwie bry\u0142ki \u015bwiat\u0142a, dwie krople czu\u0142o\u015bci<\/p>\n

Kwiaty, co si\u0119 w p\u0142atki rozk\u0142adaj\u0105<\/p>\n

Skromna, lubi moje d\u0142onie na nich.<\/p>\n

 <\/p>\n

Krew moja wynosi j\u0105 na cudowne \u015bwiat\u0142o<\/p>\n

Ale nie otwiera twardych pas\u00f3w cnoty<\/p>\n

Nie pomagaj\u0105 tu ni poca\u0142unki, ni ogniki<\/p>\n

Co si\u0119 zapalaj\u0105 ukradkiem w g\u0142\u0119bokich \u017arenicach.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ich biel jest rozpostarta w wio\u015bnie jej cia\u0142a<\/p>\n

Niczego si\u0119 nie nauczy\u0142a od pierwszego poca\u0142unku<\/p>\n

Tylko g\u0142\u00f3d z latami sta\u0142 si\u0119 wi\u0119kszy<\/p>\n

Poranek witamy w trawie, \u015bwiat\u0142o na horyzoncie.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

LJUBILA SI PESNIKA<\/strong><\/p>\n

Ljubila si pesnika. Nemo treperenje<\/p>\n

usana prosipalo je najlep\u0161a slova\u00a0<\/p>\n

sa zagrcnutim samoglasnicima.<\/p>\n

Tvoj lepi profil devoj\u010dice, stasale\u00a0<\/p>\n

u mladala\u010dkoj ustreptalosti, svetleo je\u00a0<\/p>\n

kao najlep\u0161a ikona u predve\u010de. Gorela<\/p>\n

si sve vreme sanjaju\u0107i da se desi dodir,\u00a0<\/p>\n

dok ti je srce letelo ko ptica. Bleda,\u00a0<\/p>\n

kao latica na vetru u lepoj pri\u010di,\u00a0<\/p>\n

u otmenosti i erosu, zagonetno\u00a0<\/p>\n

si se skrivala u senkama trepavica.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

KOCHA\u0141A\u015a POET\u0118<\/strong><\/p>\n

Ljubila si pesnika<\/em><\/p>\n

Kocha\u0142a\u015b poet\u0119. Milcz\u0105ce dr\u017cenie\u00a0<\/p>\n

warg rozla\u0142o najpi\u0119kniejsze s\u0142owa<\/p>\n

– zach\u0142ysn\u0119\u0142y si\u0119 samog\u0142oski.<\/p>\n

Tw\u00f3j delikatny profil dziewczyny, dojrza\u0142ej<\/p>\n

w m\u0142odzie\u0144czym rozedrganiu, ja\u015bnia\u0142<\/p>\n

niby najpi\u0119kniejsza ikona o zmroku. P\u0142on\u0119\u0142a\u015b<\/p>\n

\u015bni\u0105c ci\u0105gle o tym, \u017ce si\u0119 zdarzy dotyk,<\/p>\n

a twoje serce trzepota\u0142o jak ptak. Blada,<\/p>\n

niczym p\u0142atek na wietrze w pi\u0119knej opowie\u015bci,<\/p>\n

w wytworno\u015bci i erosie, kry\u0142a\u015b si\u0119<\/p>\n

zagadkowo w cieniach swoich rz\u0119s.<\/p>\n

 <\/p>\n

OSMEH<\/strong><\/p>\n

Dok odlazi, osvr\u0107e se i sme\u0161i\u00a0<\/p>\n

zagonetno. Ne mogu da protuma\u010dim\u00a0<\/p>\n

smisao tog osmeha i \u0161ta on lepo<\/p>\n

nagove\u0161tava. Napupelo je sve to vreme\u00a0<\/p>\n

u njoj od kada se nismo videli.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Dozrela kao kajsija, gipka u hodu\u00a0<\/p>\n

su njena bedra. Udahnula je dah<\/p>\n

u sobu i prosula zrnca sjaja iz<\/p>\n

o\u010diju, ta devoj\u010dica. Sad \u010dekam<\/p>\n

celi vek da se doga\u0111aj ponovi.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Devoj\u010dica svetlih o\u010diju i \u010darobnih\u00a0<\/p>\n

usta, postala je \u017eena s mirisom mora\u00a0<\/p>\n

u kosi. Ali, ona je toliko mlada\u00a0<\/p>\n

da nikako ne pripada meni. Ipak,<\/p>\n

ja je \u010dekam skupljaju\u0107i zrna sjaja.<\/p>\n

 <\/p>\n

U\u015aMIECH<\/strong><\/p>\n

Osmeh<\/em><\/p>\n

Odchodz\u0105c odwraca si\u0119 i u\u015bmiecha\u00a0<\/p>\n

zagadkowo. Nie mog\u0119 zrozumie\u0107<\/p>\n

sensu jej u\u015bmiechu i co mi on<\/p>\n

zapowiada. P\u0105czkowa\u0142 w niej przez ca\u0142y\u00a0<\/p>\n

ten czas, kiedy\u015bmy si\u0119 nie widzieli.<\/p>\n

 <\/p>\n

Dojrza\u0142a jak morela, jej biodra gibkie\u00a0<\/p>\n

s\u0105 w ruchach. Ta dziewczyna<\/p>\n

owia\u0142a m\u00f3j pok\u00f3j swym oddechem<\/p>\n

i rozsypa\u0142a iskierki blasku<\/p>\n

ze swych oczu. Teraz czekam ca\u0142\u0105<\/p>\n

wieczno\u015b\u0107, by si\u0119 to powt\u00f3rzy\u0142o.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Dziewczyna o jasnych oczach i bajecznych<\/p>\n

ustach sta\u0142a si\u0119 kobiet\u0105 z zapachem morza<\/p>\n

we w\u0142osach. Ale jest tak m\u0142oda<\/p>\n

\u017ce nie mo\u017ce by\u0107 moja. A mimo to<\/p>\n

czekam na ni\u0105 zgarniaj\u0105c ziarenka blasku.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

GEOGRAFIJA TELA<\/strong><\/p>\n

Lepa je ova be\u0161umna i topla no\u0107.<\/p>\n

Prou\u010davam geografiju tvog tela,\u00a0<\/p>\n

Gipke linije stomaka i napu\u0107ene<\/p>\n

Usne koje se tope kao zrela vo\u0107ka<\/p>\n

Na mojim mi\u0161icama. Prenose\u0107i<\/p>\n

Drhtaje i uzdahe, kao sve\u017e i\u00a0<\/p>\n

Mirisav vetar, oslu\u0161kujemo \u0161um<\/p>\n

Mora. Usplamtela si u po\u017earu<\/p>\n

I lice ti je zlatasto poput meda.\u00a0<\/p>\n

Grozdovi zvezda padaju u tvoje dolje\u00a0<\/p>\n

I bre\u017euljke sli\u010dne dinama peska.<\/p>\n

U tvojim setnim o\u010dima ogleda<\/p>\n

Se sav na\u0161 greh, a u divno uvu\u010denom<\/p>\n

Trbuhu zaspalo je belo jagnje.<\/p>\n

Nalik si na devoj\u010dicu i tvoja put je<\/p>\n

Tako fina, ali me opominje na<\/p>\n

Prolaznost ljubavi, mada vatru\u00a0<\/p>\n

Mojih usta ne mogu da ugasim.<\/p>\n

 <\/p>\n

GEOGRAFIA CIA\u0141A<\/strong><\/p>\n

Geografija tela<\/em><\/p>\n

Pi\u0119kna jest ta cicha i ciep\u0142a noc.<\/p>\n

Ucz\u0119 si\u0119 geografii twojego cia\u0142a,<\/p>\n

Gibkiej linii brzuszka i wyd\u0119tych<\/p>\n

Warg, kt\u00f3re si\u0119 topi\u0105 jak dojrza\u0142y owoc<\/p>\n

Na moich mi\u0119\u015bniach. Przekazuj\u0105c<\/p>\n

Dreszcze i westchnienia jak rze\u015bki,<\/p>\n

Pachn\u0105cy wiatr. Ws\u0142uchujemy si\u0119 w szum<\/p>\n

Morza. Ogarn\u0105\u0142 ci\u0119 p\u0142omie\u0144<\/p>\n

I twarz masz z\u0142ocist\u0105 niczym mi\u00f3d.<\/p>\n

Ki\u015bcie gwiazd padaj\u0105 na twoje doliny<\/p>\n

I pag\u00f3rki podobne wydmom piaszczystym.<\/p>\n

W twoich rzewnych oczach przegl\u0105da si\u0119<\/p>\n

Ca\u0142y nasz grzech, a w cudownie wci\u0105gni\u0119tym\u00a0<\/p>\n

Brzuchu zasn\u0119\u0142o bia\u0142e jagni\u0119.<\/p>\n

Wygl\u0105dasz jak dziewczynka i p\u0142e\u0107 twoja\u00a0<\/p>\n

Jest delikatna, lecz przypomina o<\/p>\n

Przemijaniu mi\u0142o\u015bci, chocia\u017c \u017caru\u00a0<\/p>\n

Mych warg ugasi\u0107 nie umiem.<\/p>\n

 <\/p>\n

MORE JE TAKO MLADO<\/strong><\/p>\n

Mlade i vitke devojke, prave lepotice,<\/p>\n

koje sa svakim letom nove dozrevaju, ulaze<\/p>\n

pored mene u more. Od toga ono postaje\u00a0<\/p>\n

lep\u0161e, kao njihove prozra\u010dne grudi.\u00a0<\/p>\n

Dok plivaju\u0107i u blizini udi\u0161em miris soli\u00a0<\/p>\n

i njihove ko\u017ee u kojima beli galeb spava,\u00a0<\/p>\n

za trenutak ponovo sam sre\u0107an i mlad.\u00a0<\/p>\n

O\u010dima tra\u017eim njihove majke koje su tu negde,\u00a0<\/p>\n

sigurno lepe kao i one, ali mirnije i ote\u017eale\u00a0<\/p>\n

od sunca i leta. A more je uvek tako mlado,\u00a0<\/p>\n

kao devojke koje dozrevaju i podse\u0107aju na\u00a0<\/p>\n

godine odletele u nepovrat s cvr\u010dcima<\/p>\n

ili dole u dubinu glatkih riba da se<\/p>\n

gnezde u praznim \u0161koljkama.\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Devoja\u010dki veseli smeh rasprskava se u zrnca<\/p>\n

koja svetlucaju iza njih, dok kao vidre seku\u00a0<\/p>\n

morske talase. Sa svakim zamahom ruku njihove\u00a0<\/p>\n

i moje kapi potajno se ljube i pome\u0161ane nestaju\u00a0<\/p>\n

ne ostavljaju\u0107i trag. Ostaje samo san,<\/p>\n

razlistan kroz rukopise rumenih usana.<\/p>\n

 <\/p>\n

MORZE JEST TAKIE M\u0141ODE<\/strong><\/p>\n

More je tako mlado<\/em><\/p>\n

M\u0142ode i smuk\u0142e dziewczyny, naprawd\u0119 \u015bliczne,<\/p>\n

a ka\u017cdego roku dojrzewaj\u0105 nowe, obok mnie<\/p>\n

wchodz\u0105 do morza. Dzi\u0119ki temu staje si\u0119 ono<\/p>\n

pi\u0119kne jak ich mokre piersi.<\/p>\n

Kiedy p\u0142ywaj\u0105c w pobli\u017cu wdycham zapach soli<\/p>\n

i ich sk\u00f3ry, w kt\u00f3rej drzemie bia\u0142a mewa,<\/p>\n

przez chwil\u0119 czuj\u0119 si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy i m\u0142ody.<\/p>\n

Oczami szukam ich matek, kt\u00f3re s\u0105 tu gdzie\u015b,<\/p>\n

z pewno\u015bci\u0105 r\u00f3wnie pi\u0119kne jak one, ale spokojniejsze,<\/p>\n

s\u0142o\u0144cem zm\u0119czone. A morze zawsze jest tak m\u0142ode<\/p>\n

jak te dziewczyny, co dojrzewaj\u0105 i przypominaj\u0105\u00a0<\/p>\n

lata, kt\u00f3re bezpowrotnie min\u0119\u0142y wraz z cykadami<\/p>\n

lub si\u0119 zanurzy\u0142y w g\u0142\u0119binie z rybami\u00a0<\/p>\n

i gnie\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 w pustych ma\u0142\u017cowinach.<\/p>\n

 <\/p>\n

Weso\u0142y \u015bmiech dziewcz\u0119cy rozpryskuje si\u0119<\/p>\n

i migocze w s\u0142o\u0144cu, kiedy jak wydry tn\u0105\u00a0<\/p>\n

morskie fale. Przy ka\u017cdym zamachu r\u0105k ich<\/p>\n

i moje krople w skryto\u015bci si\u0119 ca\u0142uj\u0105 i zmieszane<\/p>\n

znikaj\u0105 bez \u015bladu. Pozostaje tylko sen<\/p>\n

rozwini\u0119ty w r\u0119kopisach rumianych warg.<\/p>\n

 <\/p>\n

JEDNA LJUBAV<\/strong><\/p>\n

Skinula je veoma polako lanenu haljinu\u00a0<\/p>\n

i polo\u017eila na pesak. Svetlost nagog tela<\/p>\n

svetlela je lep\u0161e od zlata. Op\u010dinjen\u00a0<\/p>\n

igrom razigranih nogu bejah ludi bik.<\/p>\n

 <\/p>\n

Sad miri\u0161em na nju dugo i pla\u0161im se<\/p>\n

da taj miris ne odveje drski vetar. Ukus<\/p>\n

metvice razlio se u pregibu uskog pasa.\u00a0<\/p>\n

Osvetljen tom ljupko\u0161\u0107u letim u nebo.<\/p>\n

 <\/p>\n

Njene podatne usne \u0161umele su kao more.\u00a0 Zbog toga \u0161to smo se voleli, ruke \u0107e mi<\/p>\n

polomiti njena ljubomorna bra\u0107a. Ali<\/p>\n

ni\u0161ta ne mo\u017ee da spre\u010di na\u0161u ljubav.<\/p>\n

 <\/p>\n

PEWNA MI\u0141O\u015a\u0106<\/strong><\/p>\n

Jedna ljubav<\/em><\/p>\n

Wolno zrzuci\u0142a pla\u017cow\u0105 sukienk\u0119<\/p>\n

i po\u0142o\u017cy\u0142a na piasku. Blask nagiego cia\u0142a<\/p>\n

\u015bwieci\u0142 bardziej ni\u017c z\u0142oto. Zauroczony<\/p>\n

zabaw\u0105 rozta\u0144czonych n\u00f3g przemieni\u0142em si\u0119 w byka.<\/p>\n

 <\/p>\n

Teraz pachn\u0119 ju\u017c ni\u0105 i boj\u0119 si\u0119,<\/p>\n

by zapachu tego nie rozwia\u0142 bezczelny wiatr.<\/p>\n

Smak mi\u0119ty rozla\u0142 si\u0119 w podbrzuszu.<\/p>\n

Rozpromieniony powabem wzlatuj\u0119 do nieba.<\/p>\n

 <\/p>\n

Jej podatne wargi szumi\u0105 jak morze.<\/p>\n

Za to, \u017ce kochali\u015bmy si\u0119, r\u0119ce powykr\u0119caj\u0105\u00a0<\/p>\n

mi jej zazdro\u015bni bracia. Ale nic ju\u017c<\/p>\n

nie mo\u017ce przeszkodzi\u0107 naszej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

 <\/p>\n

RASTANAK<\/strong><\/p>\n

Kona\u010dno be\u0161e \u010das da se krene<\/p>\n

Gledao sam nemo u njene usne<\/p>\n

Sa kojih \u0107e bol da se prene<\/p>\n

A obraze rumenilo zapljusne.<\/p>\n

 <\/p>\n

Sva ustreptala od ljubavi<\/p>\n

Trepere\u0107i tu na mese\u010dini,<\/p>\n

Kao da tra\u017ei zvezde u travi<\/p>\n

Il pravu re\u010d, tako mi se \u010dini.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zaronjeni u mirisno leto\u00a0<\/p>\n

Skriveni u ti\u0161ini zatona,<\/p>\n

Kao da nam je sve oteto<\/p>\n

Presli\u0161avamo ljubav ja i ona<\/p>\n

 <\/p>\n

Svetlost je meko plju\u0161tala,<\/p>\n

Po telima i morskom talasu<\/p>\n

Ona me je zauvek napu\u0161tala \u2013<\/p>\n

Ostio sam to u njenom glasu.<\/p>\n

 <\/p>\n

ROZSTANIE<\/strong><\/p>\n

Rastanak<\/em><\/p>\n

Nieodwo\u0142alnie nadszed\u0142 ten czas.<\/p>\n

W milczeniu wpatrywa\u0142em si\u0119 w jej wargi,<\/p>\n

Na kt\u00f3rych b\u00f3l si\u0119 za chwil\u0119 o\u017cywi,<\/p>\n

A policzki rumieniec pokryje.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ca\u0142a rozedrgana z mi\u0142o\u015bci,<\/p>\n

Migocz\u0105ca tu, w po\u015bwiacie ksi\u0119\u017cycowej,<\/p>\n

Jakby gwiazd szuka\u0142a w trawie, albo<\/p>\n

Odpowiedniego s\u0142owa, taka mi si\u0119 zda\u0142a.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zanurzeni w pachn\u0105cym lecie,<\/p>\n

Ukryci w ciszy zatoki,<\/p>\n

Jakby nam wszystko zabrano,<\/p>\n

Ws\u0142uchujemy si\u0119 w mi\u0142o\u015b\u0107, ja i ona.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u015awiat\u0142o pluska mi\u0119kko<\/p>\n

Na cia\u0142ach i falach morskich,<\/p>\n

Ona odchodzi ode mnie na zawsze –\u00a0<\/p>\n

Zdradza mi to jej g\u0142os.<\/p>\n

 <\/p>\n

PESMA O ZEMLJI<\/strong><\/p>\n

Zakopao sam tako s prole\u0107a<\/p>\n

Motikom u rahlu zemlju<\/p>\n

Sna\u017enim zamasima, duboko<\/p>\n

 <\/p>\n

Me\u0111u \u017eilicama i glistama<\/p>\n

Kao da pla\u010de, potiho<\/p>\n

Kapi su kao suze potekle<\/p>\n

 <\/p>\n

Kopam li dublje, u srce,<\/p>\n

Samu sr\u017e, bez nekog cilja<\/p>\n

Potok pla\u010da \u0107e pote\u0107i<\/p>\n

 <\/p>\n

I ona se buni, ose\u0107a bol<\/p>\n

Dok zarezujem njeno tkivo<\/p>\n

O\u0161trim se\u010divom crno meso<\/p>\n

 <\/p>\n

WIERSZ O ZIEMI<\/strong><\/p>\n

Pesma o zemlji<\/em><\/p>\n

Kiedy przysz\u0142a wiosna<\/p>\n

Silnym zamachem wbi\u0142em motyk\u0119<\/p>\n

w mi\u0119kk\u0105 ziemi\u0119, g\u0142\u0119boko<\/p>\n

 <\/p>\n

Z korzeni i robak\u00f3w<\/p>\n

Jakby p\u0142aka\u0142y, cicho, niczym \u0142zy<\/p>\n

S\u0105czy\u0142y si\u0119 krople<\/p>\n

 <\/p>\n

Je\u015bli dokopi\u0119 si\u0119 g\u0142\u0119biej, do serca,<\/p>\n

Do szpiku, bez \u017cadnego celu,<\/p>\n

Pop\u0142ynie strumie\u0144 p\u0142aczu<\/p>\n

 <\/p>\n

Ona si\u0119 buntuje, czuje b\u00f3l<\/p>\n

Kiedy rozcinam tkank\u0119<\/p>\n

Wbijam ostrze w czarne mi\u0119so<\/p>\n

 <\/p>\n

MALA TU\u017dNA POETI\u010cNOST<\/strong><\/p>\n

Mala tu\u017ena poeti\u010dnost<\/p>\n

Tihi \u0161arm jeseni, sav\u00a0<\/p>\n

Svet u kapi\u00a0 ki\u0161e<\/p>\n

 <\/p>\n

Tragi\u010dna gor\u010dina veka<\/p>\n

\u0160to tek minu, kao lepet\u00a0<\/p>\n

Pti\u010dijeg krila<\/p>\n

 <\/p>\n

Ne mogu da opi\u0161em<\/p>\n

Tvoje o\u010di, ni\u0161ta od lepote<\/p>\n

Ali mogu \u0161um haljine<\/p>\n

 <\/p>\n

More, lozova\u010du, smokve<\/p>\n

Vino, nebo u njima<\/p>\n

Zaboravljeno leto<\/p>\n

 <\/p>\n

Pregib tvog pasa<\/p>\n

U svoj svojoj ljupkosti<\/p>\n

Zamenio je ama ba\u0161 sve<\/p>\n

 <\/p>\n

MA\u0141A, SMUTNA POETYCKO\u015a\u0106<\/strong><\/p>\n

Mala tu\u017ena poeti\u010dnost<\/em><\/p>\n

Ma\u0142a, smutna poetycko\u015b\u0107<\/p>\n

Cichy szum jesienny<\/p>\n

\u015awiat w kropli deszczu<\/p>\n

 <\/p>\n

Tragiczna gorycz wieku<\/p>\n

Kt\u00f3ry przemin\u0105\u0142 jak \u0142opot<\/p>\n

Ptasich skrzyde\u0142<\/p>\n

 <\/p>\n

Nie mog\u0119 opisa\u0107<\/p>\n

Twoich oczu, twej urody<\/p>\n

Ale mog\u0119 szelest sukni<\/p>\n

 <\/p>\n

Morze, lozovacz\u0119, figi<\/p>\n

Wino, niebo w nich<\/p>\n

Zapomniane lato<\/p>\n

 <\/p>\n

Gibko\u015b\u0107 twojej talii<\/p>\n

W ca\u0142ym swoim wdzi\u0119ku<\/p>\n

Zast\u0105pi\u0142a w\u0142a\u015bciwie wszystko<\/p>\n

 <\/p>\n

ISTRGNUTI RUKOPIS<\/strong><\/p>\n

Cvetovi iznikli iz o\u010diju zemlje<\/p>\n

Buknuli u sjaj u vedrinu<\/p>\n

Sve\u010danost jutra \u2013 zaneti \u0107utimo<\/p>\n

 <\/p>\n

Tako su i njene ruke procvetavale<\/p>\n

U zvukove, ljubav, ne\u017eni le\u017eaj<\/p>\n

Tajnu sakrivenu u uglovima njenih usana<\/p>\n

 <\/p>\n

Ptica u nebu, jezero pod nama<\/p>\n

Ta goru\u0107a lepota ljupkog tela<\/p>\n

Rukopis iz samih nas istrgnut<\/p>\n

 <\/p>\n

WYRWANE STROFY<\/strong><\/p>\n

Istrgnuti rukopis<\/em><\/p>\n

Kwiaty kie\u0142kuj\u0105ce w oku ziemi<\/p>\n

Wybuch\u0142y blaskiem, rado\u015bci\u0105<\/p>\n

\u015awi\u0119tem poranku – milczymy w zachwycie<\/p>\n

 <\/p>\n

Podobnie jej r\u0119ce rozkwit\u0142y<\/p>\n

D\u017awi\u0119kiem, mi\u0142o\u015bci\u0105, czystym pos\u0142aniem<\/p>\n

Tajemnic\u0105 ukryt\u0105 w k\u0105cikach ust<\/p>\n

 <\/p>\n

Ptak na niebie, jezioro pod nami<\/p>\n

Gor\u0105ce pi\u0119kno ludzkiego cia\u0142a<\/p>\n

Strofy wyrwane z naszego mi\u0119sa<\/p>\n

 <\/p>\n

LOV NA ZVERKU<\/strong><\/p>\n

U lov smo po\u0161li na zverku \u010dudnu<\/p>\n

Na pohlepu na \u017ee\u0111 i oko divlje<\/p>\n

Sami smo neka nas strepnja ste\u017ee<\/p>\n

Dok tamna svetlost ruke preseca<\/p>\n

 <\/p>\n

U gorje nepoznato za\u0161li izgubili se<\/p>\n

Muzika u li\u0161\u0107u dan na kljun naboden<\/p>\n

Ustremljena \u017eivotinja vreba nas<\/p>\n

Iz svakog grma mahovine i kamena<\/p>\n

 <\/p>\n

Prete\u0107eg zuba vatrenih usta i glasa<\/p>\n

\u0160to glad se zove nepresu\u0161na duboka<\/p>\n

Sve je u nju nevidovnu stalo \u0161uma<\/p>\n

I list jedan s na\u0161im strahom poludeo<\/p>\n

 <\/p>\n

POLOWANIE NA ZWIERZYN\u0118<\/strong><\/p>\n

Lov na zverku<\/em><\/p>\n

Ruszyli\u015bmy na \u0142owy na dziwn\u0105 zwierzyn\u0119<\/p>\n

Na \u0142akomstwo pragnienie i oko dzikie<\/p>\n

Jeste\u015bmy sami i groza nas zdejmuje\u00a0<\/p>\n

Gdy cie\u0144 \u015bwiat\u0142a r\u0119ce przecina<\/p>\n

 <\/p>\n

Wkroczyli\u015bmy w g\u00f3ry nieznane b\u0142\u0105dzimy<\/p>\n

Muzyka w li\u015bciach dzie\u0144 na dzi\u00f3b nabity<\/p>\n

Zaczajone zwierz\u0119 czyha na nas<\/p>\n

Z ka\u017cdej k\u0119py mchu i kamienia<\/p>\n

 <\/p>\n

Z ostrymi z\u0119bami ognistym pyskiem i sykiem<\/p>\n

Co si\u0119 g\u0142odem nazywa nienasyconym pot\u0119\u017cnym<\/p>\n

Wszystko w nim si\u0119 niewidzialnie mie\u015bci\u00a0<\/p>\n

Ten las i li\u015b\u0107 oszala\u0142y naszego strachu\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

ZALJUBLJEN U \u0160UMU<\/strong><\/p>\n

Niko me od ljubavi ne\u0107e izle\u010diti.<\/p>\n

Ko lan treperav zaljubljen u \u0161umu,<\/p>\n

Le\u017eim pod stablima stoletnim. Mislim:<\/p>\n

Kako je svetlost lepa kad o\u010di umiru.<\/p>\n

 <\/p>\n

Imam jezera u o\u010dnim dupljama zelena.<\/p>\n

U \u0161evaru, me\u0111u trske, galebovi nebo<\/p>\n

Razapinju. Kroz du\u0161u korenje raste.<\/p>\n

Kako je svetlost lepa kad o\u010di umiru.<\/p>\n

 <\/p>\n

Niko me od ljubavi ne\u0107e izle\u010diti.<\/p>\n

Nema me. Nisam vi\u0161e ni trava<\/p>\n

Topli drhtaj u telu dok probija drveta vrh<\/p>\n

Kako je svetlost lepa kad o\u010di umiru.<\/p>\n

 <\/p>\n

ZAKOCHANY W LESIE<\/strong><\/p>\n

Zaljubljen u \u0161umu<\/em><\/p>\n

Nikt mnie z mi\u0142o\u015bci nie wyleczy.<\/p>\n

Niczym len migoc\u0105cy, zakochany w lesie<\/p>\n

Le\u017c\u0119 pod stuletnimi drzewami. My\u015bl\u0119:<\/p>\n

Jak pi\u0119kne jest \u015bwiat\u0142o, gdy gasn\u0105 oczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mam w oczodo\u0142ach zielone jeziora.<\/p>\n

W szuwarach, w\u015br\u00f3d trzciny, mewy niebo<\/p>\n

Rozpo\u015bcieraj\u0105. Dusz\u0119 przenikaj\u0105 korzenie.<\/p>\n

Jak pi\u0119kne jest \u015bwiat\u0142o, gdy gasn\u0105 oczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

Nikt mnie z mi\u0142o\u015bci nie wyleczy.<\/p>\n

Nie ma mnie. Nie jestem nawet traw\u0105.<\/p>\n

Ciep\u0142y dreszcz w ciele, wierzcho\u0142ek w s\u0142o\u0144cu<\/p>\n

Jak pi\u0119kne jest \u015bwiat\u0142o, gdy gasn\u0105 oczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

PESMA KOJU PISAH VATROM USANA<\/strong><\/p>\n

Prosipam svoj dah po tvojoj ko\u017ei \u017eeno<\/p>\n

Kao nevidljivo mastilo kao ljuvena slova<\/p>\n

Utiskujem po tvom vratu re\u010di koje niko<\/p>\n

Ne\u0107e odgonetnuti usana prepuklih od bola<\/p>\n

 <\/p>\n

Dovde, do ove \u017eestoke vatre koja izbija<\/p>\n

Iz tebe ja sam dolazio i padao na kolena<\/p>\n

Goreo i skakao u jezera o\u010diju tvojih<\/p>\n

Me\u0111u \u0161koljke i rakove do tajnih kapija<\/p>\n

 <\/p>\n

Prazna je danas moja du\u0161a sama na kraju leta<\/p>\n

Godine se ukrcavaju na morskoj obali i\u00a0<\/p>\n

Odlaze na kraj sveta uzalud poku\u0161avam<\/p>\n

Usnama napisati najlep\u0161u ljuvenu pesmu<\/p>\n

 <\/p>\n

WIERSZ PISANY \u017bAREM WARG<\/strong><\/p>\n

Pesma koju pisah vatrom usana<\/em><\/p>\n

Rozlewam sw\u00f3j oddech na twojej sk\u00f3rze kobieto<\/p>\n

Jak atrament sympatyczny jak s\u0142owa mi\u0142o\u015bci<\/p>\n

W twoj\u0105 szyj\u0119 wargami sp\u0119kanymi od b\u00f3lu<\/p>\n

wpisuj\u0119 s\u0142owa kt\u00f3rych nikt nie odgadnie\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Dot\u0105d, do owego ognia gwa\u0142townego, co bucha\u00a0<\/p>\n

Od ciebie, przychodzi\u0142em i pada\u0142em na kolana<\/p>\n

Spala\u0142em si\u0119 zanurzaj\u0105c w jeziorach twoich oczu<\/p>\n

w\u015br\u00f3d muszli i rak\u00f3w twych bram tajemnych<\/p>\n

 <\/p>\n

Dzi\u015b pusta jest moja dusza, samotna na ko\u0144cu lata<\/p>\n

Czas z pla\u017cy kieruje si\u0119 do przybrze\u017cnych statk\u00f3w<\/p>\n

I odp\u0142ywa na koniec \u015bwiata. Daremnie pr\u00f3buj\u0119<\/p>\n

Wargami napisa\u0107 najpi\u0119kniejszy wiersz mi\u0142osny<\/p>\n

 <\/p>\n

CRVENA JABUKA<\/strong><\/p>\n

Ne pada daleko od stabla, ne leti<\/p>\n

Od matere, od oca nevidljivog.<\/p>\n

 <\/p>\n

Vrh drveta primetim, ponekad,<\/p>\n

Kako se s ve\u010dernja\u010dom ljubi kri\u0161om<\/p>\n

I njenu svetlost u svoj sok pretapa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Jedva \u010dekam jesen pa da je otkinem<\/p>\n

I njenu slast u ustima osetim.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zdrava ne silazi lako, ne dosadi<\/p>\n

Joj list po\u017euteo i pogled u daljinu<\/p>\n

Ne \u017eeli u mojoj sobi ukras da bude.<\/p>\n

 <\/p>\n

CZERWONE JAB\u0141KO<\/strong><\/p>\n

Crvena jabuka<\/em><\/p>\n

Nie pada daleko od jab\u0142oni, nie ucieka<\/p>\n

Od matki, od niewidzialnego ojca.<\/p>\n

 <\/p>\n

Na wierzcho\u0142ku drzewa, widz\u0119 czasami,<\/p>\n

Cichcem ca\u0142uje si\u0119 z gwiazd\u0105 wieczorn\u0105<\/p>\n

I jej \u015bwiat\u0142o w swoje soki przemienia.<\/p>\n

 <\/p>\n

Niecierpliwie czekam na jesie\u0144, by je zerwa\u0107,<\/p>\n

By poczu\u0107 jego s\u0142odycz w ostach.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zdrowe nie chce spa\u015b\u0107, nie nu\u017cy go<\/p>\n

Li\u015bcie po\u017c\u00f3\u0142k\u0142e i patrzenie w dal.<\/p>\n

Nie chce by\u0107 dekoracj\u0105 w moim pokoju.<\/p>\n

 <\/p>\n

OBE\u0160EN O JEDNU ZVEZDU<\/strong><\/p>\n

Obe\u0161en o jednu zvezdu<\/p>\n

Dugo sam nad rekom i \u0161umom<\/p>\n

 <\/p>\n

Moje tanko izdu\u017eeno telo<\/p>\n

Ni\u0161ta je spram lepote zemlje<\/p>\n

 <\/p>\n

Dole vidim ribe rakove i divlja\u010d<\/p>\n

Mnoge moje pesme razbacane<\/p>\n

 <\/p>\n

I otvorena bedra \u017eene<\/p>\n

Prosipaju se moje o\u010di<\/p>\n

Crni ih kormorani kupe<\/p>\n

 <\/p>\n

Vetar me ko trsku nji\u0161e<\/p>\n

Dok se ogledam u dubini<\/p>\n

 <\/p>\n

ZAWIESZONY NA GWIE\u0179DZIE<\/strong><\/p>\n

Obe\u0161en o jednu zvezdu<\/em><\/p>\n

Zawieszony na gwie\u017adzie<\/p>\n

Trwam nad rzek\u0105 i lasem<\/p>\n

 <\/p>\n

Moje chude d\u0142ugie cia\u0142o<\/p>\n

Jest niczym wobec urody ziemi<\/p>\n

 <\/p>\n

W dole widz\u0119 ryby raki i dzik\u0105 zwierzyn\u0119<\/p>\n

Wiele moich wierszy porozrzucanych<\/p>\n

 <\/p>\n

I rozwarte uda kobiety<\/p>\n

Rozsypa\u0142y si\u0119 moje oczy<\/p>\n

Zbieraj\u0105 je czarne kormorany<\/p>\n

 <\/p>\n

Wiar ko\u0142ysze mn\u0105 jak trzcin\u0105<\/p>\n

Gdy przegl\u0105dam si\u0119 w g\u0142\u0119binie<\/p>\n

 <\/p>\n

PTICA<\/strong><\/p>\n

Otvorio sam svoje \u010delo<\/p>\n

I pustio malu pticu<\/p>\n

Leti ona tajnom stranom<\/p>\n

 <\/p>\n

Otvorio sam zatim srce<\/p>\n

Crevena reka u po\u017earu sunca<\/p>\n

Osmesi kratkove\u010dni \u017eive<\/p>\n

 <\/p>\n

Zatvorio sam svoje \u010delo<\/p>\n

Bez ptice prazninu meku<\/p>\n

O\u010di su prozori unutra<\/p>\n

 <\/p>\n

Zatvorio sam zatim srce<\/p>\n

Presu\u0161io izvor sunce strepi<\/p>\n

U kov\u010de\u017ei\u0107u zrnca praznine<\/p>\n

 <\/p>\n

PTAK<\/strong><\/p>\n

Ptica<\/em><\/p>\n

Otworzy\u0142em swoje czo\u0142o<\/p>\n

I wypu\u015bci\u0142em ma\u0142ego ptaszka<\/p>\n

Leci tajemn\u0105 stron\u0105<\/p>\n

 <\/p>\n

Potem otworzy\u0142em serce<\/p>\n

Czerwona rzeka w po\u017codze s\u0142o\u0144ca<\/p>\n

Chwilowe u\u015bmiechy rt\u0119ci<\/p>\n

 <\/p>\n

Zamkn\u0105\u0142em swoje czo\u0142o<\/p>\n

Mi\u0119kk\u0105 pr\u00f3\u017cni\u0119 bez ptaka<\/p>\n

Oczy to wewn\u0119trzne okna<\/p>\n

 <\/p>\n

Nast\u0119pnie zamkn\u0105\u0142em serce<\/p>\n

Wysch\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142o s\u0142o\u0144ce si\u0119 niepokoi<\/p>\n

W kuferku ziarenka pustki<\/p>\n

 <\/p>\n

DRVO<\/strong><\/p>\n

Drvo izraslo iz mojih o\u010diju<\/p>\n

Ima pticu u svojoj kro\u0161nji,<\/p>\n

Ima tajnu u svom korenju.<\/p>\n

 <\/p>\n

Drvo pobeglo iz zavi\u010daja,<\/p>\n

Iz jednog lepog predela.<\/p>\n

 <\/p>\n

Koliko lepote pod njim!<\/p>\n

Zatvoren u tvr\u0111avu sna –<\/p>\n

Nemam volje da se pomerim.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mahovina nas osvaja skupa.<\/p>\n

Krv moja – krv njegova raste.<\/p>\n

 <\/p>\n

DRZEWO<\/strong><\/p>\n

Drvo<\/em><\/p>\n

Z moich oczu wyros\u0142o drzewo.<\/p>\n

W swojej koronie ma ptaki,<\/p>\n

W swoich korzeniach tajemnic\u0119.<\/p>\n

 <\/p>\n

Drzewo uciek\u0142o z ojczystego kraju,<\/p>\n

Uciek\u0142o z pi\u0119knego krajobrazu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ile pi\u0119kna pod nim!<\/p>\n

Zamkni\u0119ty w twierdzy snu –\u00a0<\/p>\n

Nie mam ochoty si\u0119 przemie\u015bci\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

Mech zdobywa nas razem.<\/p>\n

Moja krew – jego krew ro\u015bnie.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/p>\n

KAD RUKA ZASTANE<\/strong><\/p>\n

Ruka zastala u najlep\u0161em stihu…<\/p>\n

U \u010dasu kao da je minuo vek \u2013<\/p>\n

Jer, kada zvezde ispune no\u0107 tihu,<\/p>\n

Kako je mali, kako sitan \u010dovek!<\/p>\n

 <\/p>\n

A usred ti\u0161ine i morskog bleska,<\/p>\n

Dok mi ruka mirno le\u017ei na stolu,<\/p>\n

Samo sam suvi jasen, mo\u017eda leska \u2013<\/p>\n

Ili natrulo jedro na jarbolu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Pa, ipak ruka se naglo trgne potom,<\/p>\n

Kad ko cvet u vrtu procveta misao,<\/p>\n

Novi stih zalepr\u0161a punim \u017eivotom.<\/p>\n

\u017dubore slova, razigrana, gusta,<\/p>\n

Ko da je sam bog no\u0107ninu zbrisao \u2013 Polete re\u010di ko na polja pusta.<\/p>\n

\u00a022. 5. 2011.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

GDY SI\u0118 R\u0118KA ZATRZYMA<\/strong><\/p>\n

Kad ruka zastane<\/em><\/p>\n

Na pi\u0119knym wierszu zastyg\u0142a r\u0119ka…<\/p>\n

Mgnienie, a min\u0105\u0142 jakby ca\u0142y wiek – \u00a0<\/p>\n

Bo gdy si\u0119 w gwiazdy stroi noc t\u0119ga,\u00a0<\/p>\n

Tak ma\u0142y i lichy czuje si\u0119 cz\u0142ek!<\/p>\n

 <\/p>\n

A po\u015br\u00f3d ciszy morskiego blasku,<\/p>\n

Gdy r\u0119ka moja dr\u0119twa na stole,<\/p>\n

Jestem jak suchy jesion tu w lasku<\/p>\n

Lub bezlistne jesienne topole.<\/p>\n

 <\/p>\n

Po chwili pi\u00f3ro nagle o\u017cyje,<\/p>\n

Gdy my\u015bl zakwitnie jak kwiat w ogrodzie<\/p>\n

I nowy wiersz ju\u017c si\u0119 rz\u0105dkiem wije.<\/p>\n

 <\/p>\n

D\u017awi\u0119cz\u0105 rozta\u0144czone zgrabnie s\u0142owa.<\/p>\n

Czy blasku doda\u0142 B\u00f3g ich urodzie? \u00a0<\/p>\n

Jak \u0142an ju\u017c szumi wi\u0105zana mowa.\u00a0<\/p>\n

\u00a022. 5. 2011<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

IZLI\u0160NA USPOMENA<\/strong><\/p>\n

Presujem komadi\u0107 leta za uspomenu.<\/p>\n

Misao u glavi sada je sasvim zrela:<\/p>\n

\u010cuvati ovaj tren vatre kao opomenu,<\/p>\n

Zvonki \u017eubor re\u010di, kao romor vrela.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zagledan ni u \u0161ta, na vrelom pesku,<\/p>\n

U svaku kost nadire veliki strah.<\/p>\n

Kao u poslednjem sun\u010devom blesku,<\/p>\n

Sa mnom gori sve i mrvi se u prah.<\/p>\n

 <\/p>\n

U zrna ru\u0161i se svet pun o\u017eiljaka,<\/p>\n

Nemo\u0107na u njemu moja glava bunca,<\/p>\n

Vreme je lo\u010de, zaliva smola gusta.<\/p>\n

S ote\u017ealim u du\u0161i grumenom mraka,\u00a0<\/p>\n

Kle\u010dim zagledan u zenicu sunca \u2013<\/p>\n

\u0106ute u bolu i gr\u010du skamenjena usta.<\/p>\n

\u00a09. 4. 2011.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

ZB\u0118DNA PAMI\u0104TKA<\/strong><\/p>\n

Izli\u0161na uspomena<\/em><\/p>\n

Zasuszam na pami\u0105tk\u0119 kawa\u0142ek lata.<\/p>\n

Ta my\u015bl ca\u0142kiem ju\u017c dojrza\u0142a w mojej g\u0142owie:\u00a0<\/p>\n

Zachowam chwil\u0119 \u017caru, niech si\u0119 ko\u0142ata<\/p>\n

D\u017awi\u0119czny gwar s\u0142\u00f3w, jakby szemra\u0142o sitowie.<\/p>\n

 <\/p>\n

Wpatrzony w zwyk\u0142e nic na gor\u0105cym piasku,<\/p>\n

Ka\u017cd\u0105 ko\u015b\u0107 przenika potworny jaki\u015b strach,<\/p>\n

Jakby w ostatnim ju\u017c s\u0142onecznym letnim blasku<\/p>\n

Ze mn\u0105 wszystko si\u0119 spala\u0142o, kruszy\u0142o w proch.<\/p>\n

 <\/p>\n

M\u00f3j dzisiejszy \u015bwiat blizn pe\u0142en legnie w gruzach.<\/p>\n

Bezsilna w nim moja g\u0142owa, czekam ko\u0144ca,<\/p>\n

Czas j\u0105 po\u017cera, zalewa g\u0119sta smo\u0142a.<\/p>\n

 <\/p>\n

Z ci\u0119\u017ck\u0105 dusz\u0105, z mrokiem w sercu, ca\u0142y we \u0142zach \u00a0<\/p>\n

Kl\u0119cz\u0119 wpatrzony w \u017arenic\u0119 s\u0142o\u0144ca –\u00a0<\/p>\n

Milcz\u0105 skamienia\u0142e usta, nikt nie wo\u0142a.\u00a0<\/p>\n

9. 4. 2011<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

NEBESKO OGLEDALO<\/strong><\/p>\n

Nebo je moje ogledalo,<\/p>\n

Svetli atlas traganja.<\/p>\n

Ono mi je jedino ostalo,<\/p>\n

Tra\u010dak nekog nadanja.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zbunjen i upla\u0161en svim<\/p>\n

Dok kora\u010dam ili stojim,<\/p>\n

Kao da nisam \u017eiv sasvim<\/p>\n

Mada nekako postojim.<\/p>\n

 <\/p>\n

Nemo\u0107an sam snagom uma<\/p>\n

Da pojmim i spoznam \u2013<\/p>\n

\u0160ta krije stra\u0161na \u0161uma.<\/p>\n

 <\/p>\n

I \u010demu sve ovo \u0161ta osta?<\/p>\n

Odgovor prosto ne znam,<\/p>\n

Da idem ili ka\u017eem dosta.<\/p>\n

\u00a01. 4. 2011.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

ZWIERCIAD\u0141O NIEBIESKIE<\/strong><\/p>\n

Nebesko ogledalo<\/em><\/p>\n

Moim zwierciad\u0142em jest niebo<\/p>\n

Jasnym atlasem rado\u015bci<\/p>\n

Ono jest moj\u0105 potrzeb\u0105<\/p>\n

Moim promykiem ufno\u015bci\u00a0<\/p>\n

 <\/p>\n

Zmieszany i przestraszony<\/p>\n

Gdy w drodze jestem czy w domu<\/p>\n

Cho\u0107 przez los sw\u00f3j opuszczony\u00a0<\/p>\n

Te\u017c nie skar\u017c\u0119 si\u0119 nikomu<\/p>\n

 <\/p>\n

Bezsilny w zg\u0142\u0119bianiu czas\u00f3w<\/p>\n

By pozna\u0107 co\u015b i zrozumie\u0107 –\u00a0<\/p>\n

Wyj\u015b\u0107 mi trudno z tego lasu<\/p>\n

 <\/p>\n

Po co komu owe g\u0142osy<\/p>\n

Odpowiedzie\u0107 ja nie umiem<\/p>\n

Chc\u0119 ju\u017c odej\u015b\u0107, rzuci\u0107: Dosy\u0107!<\/p>\n

\u00a01. 4. 2011<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

PISANJE PESME<\/strong><\/p>\n

Misli u re\u010di kada se zgusnu,<\/p>\n

Pre nego \u0161to izblede i iskopne,<\/p>\n

Ponekad lako do\u0111u, kao u snu,<\/p>\n

Rasprsnu u stihove iz opne.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zapretane ko u tajnoj ve\u017ei,<\/p>\n

Pojave se odnekud iz dubine.<\/p>\n

Stih taj \u0161to nedostaje, gde le\u017ei?<\/p>\n

Svetlom da zasja na rubine.<\/p>\n

 <\/p>\n

Sve se uzburka, zapenu\u0161a,<\/p>\n

U vatri, magnovenju, gr\u010du:<\/p>\n

Ko trzaj \u017eice zatreperi du\u0161a.<\/p>\n

 <\/p>\n

Na kraju: Mir. Tihi \u0161apat ki\u0161e.<\/p>\n

Gleda\u0161 je krhku, lomljivu ko sr\u010du \u2013<\/p>\n

Tek otkinuti cvet \u0161to miri\u0161e.<\/p>\n

 <\/p>\n

PISANIE WIERSZA<\/strong><\/p>\n

Pisanje pesme<\/em><\/p>\n

My\u015bli, kiedy si\u0119 w s\u0142owa oblek\u0105,<\/p>\n

Zanim wyblakn\u0105, zanim zwietrzej\u0105,<\/p>\n

Przychodz\u0105 same, nie szukasz daleko –<\/p>\n

W wiersz si\u0119 u\u0142o\u017c\u0105 brzemienne ide\u0105.<\/p>\n

 <\/p>\n

Inne, mniej ju\u017c pewne, jak z tajnej wie\u017cy,<\/p>\n

Wynurzaj\u0105 si\u0119 z jakiej\u015b g\u0142\u0119boko\u015bci.<\/p>\n

A wiersz, kt\u00f3rego brakuje, gdzie le\u017cy?<\/p>\n

On blaskiem doda rubinom jasno\u015bci.<\/p>\n

 <\/p>\n

Wszystko si\u0119 m\u0105ci i wszystko si\u0119 pieni<\/p>\n

W ogniu, w napi\u0119ciu i skurczu bole\u015bci:<\/p>\n

Dusza jak struna wyda \u015bpiew syreni.<\/p>\n

 <\/p>\n

Wreszcie ukojenie. Cichy szept deszczu.<\/p>\n

Oto on. Kruchy, ju\u017c go nie dopie\u015bcisz –\u00a0<\/p>\n

Zerwany kwiat, co pachnie troch\u0119 jeszcze.<\/p>\n

 <\/p>\n

SUMNJA<\/strong><\/p>\n

Sumnja u sve, pa i miris cveta,<\/p>\n

Zar je dotle do\u0161lo u ovom \u010dasu?<\/p>\n

Neka se probudi savest sveta, Proguta\u0107e nas nasilje u talasu.<\/p>\n

 <\/p>\n

Verovao sam u re\u010d i poneki stih.<\/p>\n

Upla\u0161en \u010dovek sa senkom kora\u010da<\/p>\n

Kako se dogodilo pa napustih<\/p>\n

I ono \u0161to mi behu so i poga\u010da?<\/p>\n

Zave\u0161tavam vam sve \u0161to je lepo<\/p>\n

Zadocneli \u0161um mora, \u0161apat vode<\/p>\n

Ko mi je kriv \u0161to verovah slepo<\/p>\n

 <\/p>\n

U to \u0161to sporo do\u0111e, a br\u017ee ode.<\/p>\n

Jadni u blatu, izgri\u017eeni solju,<\/p>\n

Ne gubimo nadu dok d\u017eelati kolju.<\/p>\n

 <\/p>\n

W\u0104TPIENIE<\/strong><\/p>\n

Sumnja<\/em><\/p>\n

W\u0105tpienie we wszystko, nawet w zapach kwiat\u00f3w.<\/p>\n

Do tego ju\u017c dosz\u0142o w naszych smutnych czasach?<\/p>\n

A \u015bwiat w tym nie widzi \u017cadnego dramatu.<\/p>\n

Cho\u0107 niszczy nas przemoc, milczy o tym prasa.<\/p>\n

 <\/p>\n

Ja w s\u0142owo wierzy\u0142em i w wiersze niekt\u00f3re.<\/p>\n

Przestraszony cz\u0142owiek z w\u0142asnym cieniem kroczy.<\/p>\n

Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce tracimy kultur\u0119?<\/p>\n

Ni soli, ni chleba, ni spojrzenia w oczy.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zapisuj\u0119 wam to wszystko ku uwadze,<\/p>\n

Sp\u00f3\u017aniony szum morza, gwiazdy i szept wody.<\/p>\n

Sam jestem winny, wierzy\u0142em, nie przesadz\u0119:<\/p>\n

 <\/p>\n

Co wolno przychodzi, nie wyrz\u0105dza szkody.<\/p>\n

Biedni, wdeptani w b\u0142oto, z ranami w soli<\/p>\n

Nie tracimy nadziei, chocia\u017c dusza boli.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Prepevao – Prze\u0142o\u017cy\u0142\u00a0<\/em><\/p>\n

Grzegorz \u0141atuszy\u0144ski<\/p>\n<\/div>\n

\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n
\u00a0<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

JABUKA<\/p>\n

Ja vidim zrnca sunca
Preto\u010dena u njenu koru<\/p>\n

JAB\u0141KO
Jabuka<\/em><\/p>\n

Widz\u0119 ziarenka s\u0142o\u0144ca
Co si\u0119 wkrad\u0142y w jego mi\u0105\u017csz.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2248,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2092"}],"collection":[{"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2092"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2092\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2094,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2092\/revisions\/2094"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2248"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2092"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2092"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jovicadjurdjic.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2092"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}